"Αν αυτό που ζω είναι όνειρο, σας παρακαλώ μην με ξυπνάτε!"
ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ! Ποιός το πίστευε (αληθινά) άλλωστε;
Μοιάζει με ταινία του Hollywood που βλέπουμε τις υπερβολές και λέμε... "σιγά ρε φίλε!". Κι όμως γίνεται! Σαν τον Ρόκυ που από τη γειτονιά του έφτασε να γίνει World's Champion, σαν όλα τα άσημα outsider που γίνονται χρυσοί πρώτοι παγκόσμια... Σαν όλες τις γνωστές σεναριακές "υπερβολές" του σινεμά!
Κι όμως το σινεμά ποτέ δεν είναι πιο υπερβολικό από την ίδια τη ζωή! Να η μεγάλη απόδειξη! Η ΖΩΗ ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΕΙ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ! Είναι πιο "ψεύτικη" και ονειρώδης κι από το πιο "φανταστικό" σινεμά! Εύχομαι να υπάρχει και συνέχεια. Αλλά και να μην υπάρξει, πάντα θα το θυμώμαστε (κι εμείς κι οι άλλοι που έχουν σκάσει από τη ζήλεια τους και χύνουν ήδη δηλητήριο). Και σε πολλά πολλά χρόνια από σήμερα θα το λένε ακόμη: "Το 2004 ένα μικρό outsider σήκωσε το τρόπαιο και τρέλλανε τον κόσμο όλο!".
Το είχε κάνει κι η Δανία παλιότερα, αλλά εμείς είμαστε "μικρότεροι" από τη Δανία και το δικό μας επίτευγμα πολύ μεγαλύτερο! Κανείς δεν θα ξεχνά την Ελλάδα στο εξής! Θα την αναφέρουν πάντα! Είτε το θέλουν είτε όχι! Και θα την σέβονται και υπολογίζουν στο μέλλον! Γιατί, πολλά είπαν... αλλά στο τέλος κατάλαβαν την αξία της, και το πλήρωσαν ακριβά!
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΕΛΛΑΔΑ! ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΕΘΝΙΚΑΡΑ! ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!
